مقاله‌ای که می‌خواهم معرفی کنم ، کاملا ترجمه‌ی مقاله‌ای در این آدرس از سایت سیسکو است. ( با عنوان Internetworking Technology Handbook – AppleTalk )

داستان ترجمه‌ی این مقاله جالب هست. حدودا نیمه‌ی ترم ، استاد شبکه‌ی ۲ ما به دلیل داشتن سمت معاون دانشکده ، کلاس ما رو نتونست ادامه بده و یک استاد دیگه برامون آوردن که البته بسیار بسیار مسلط هستند. سر کلاس نمی‌دونم چطوری شد که چشمم افتاد به جمله‌ای که در کتاب تنن باوم بود که نوشته بود : «در TCP/IP هم همانند دیگر پروتکل‌های AppleTalk و IPX قابلیت اطمینان در لایه‌های بالاتر بررسی می‌شود» که البته این دو پروتکل AppleTalk و IPX رو خیلی جاهای دیگه از همین کتاب دیده بودم ولی جایی توضیح داده نشده بود. همین طوری پرسیدم که استاد اگه ممکنه در مورد AppleTalk و IPX اگه وقت کلاس رو نمیگیره توضیحی بدید. که بعد از چندبار تکرار کردن اسم این دو پروتکل گفتند که نمی‌دونم !!

جلسه‌ی بعد در کمال ناباوری گفتند که شما باید برای هفته‌ی بعد ارائه‌ی AppleTalk رو آماده کنید و بیایید برای بجه‌ها ارائه بدید و برای امتحان هم مطرح می‌شود (!) به هر حال بعد از تحقیق فهمیدم که افتادم توی یک پروتکل اختصاصی فقط برای کامپیوترهای Mac و تجهیزات Apple . راه برون رفت هم نبود.

به هر حال هرچند این مقاله زیاد باب طبع خودم نبود، اما مقاله رو ترجمه کردم و با یک سری اطلاعات که از ویکی‌پدیا و جاهای مختلف دیگه جمع آوری کرده بودم سر کلاس ارائه دادم و بد هم نبود. جالب اینکه بر طبق گفته‌ی ویکی‌پدیا از AppleTalk دیگر حتی در سیستم‌عامل اختصاصی Mac یعنی Mac OS X از سال ۲۰۰۹ پشتیبانی به عمل نمی‌آید ( یعنی از نسخه‌ی Mac OS X v10.6 به بعد )

از این داستان که بگذریم ، در این مقاله ابتدا به بررسی اجزای هر شبکه‌ی AppleTalk پرداخته شده و به طور مؤکدی نگاشت هر پروتکل در AppleTalk به مدل مرجع OSI بررسی شده است. به بررسی پیاده‌سازی‌های مختلف به طور مثال در لایه‌ی پیوند داده برای انواع شبکه‌های رایج به صورت معادل آن‌ها با نام EtherTalk برای Ethernet و TokenTalk برای Token Ring و FDDITalk برای ANSI FDDI و LocalTalk برای شبکه‌های لوکال تجهیزات اختصاصی اپل پرداخته شده است. سپس به بررسی پیاده‌سازی‌های مختلف در لایه‌های شبکه (Datagram Delivery Protocol ) و لایه‌ی انتقال ، جلسه و ارائه و کاربرد پرداخته شده و در هر مرحله نگاشت آن‌ها به مدل مرجع OSI نشان داده شده است.

درسته که دیگه این پروتکل دیگر مورد استفاده قرار نمی‌گیرد ، اما احتمال زیاد دارد که با سیاست‌های انحصار طلبانه‌ای که شرکت Apple دارد ، بار دیگر به این رشته پروتکل برگردد. البته در یونیکس ( و لینوکس ) امکان استفاده از این پروتکل با برنامه‌هایی مانند NetTalk وجود دارد.

دانلود مقاله‌ی معرفی AppleTalk

آرزوی موفقیت.

توی آپدیت‌های openSUSE 11.2 دیدم که آخرین نسخه‌ی PHP یعنی ۵٫۳ وجود داره و توی این نسخه یه سری توابع به عنوان Deprecated شناخته می‌شوند و وقتی ITLPoll رو اجرا کردم دیدم که یک دوجین خطا گرفتم که بیشترش مربوط بود به تابع Date که می‌گفت باید حتما از TimeZone استفاده کنم ( و این طوری شرم‌آوره !! ) و اینکه در این نسخه از PHP تابع eregi و eregi_replace که برای پارس کردن template ها ازشون زیاد استفاده می‌کنم به عنوان deprecated شناخته می‌شن و باید از معادل قوی‌تر اونها ( یعنی preg_match ) استفاده بشه.
متاسفانه وقت کافی برای جایگرین کردن این معادل‌ها نداشتم و فقط مجبور شدم که error_reporting رو برای خطاهای زمان کامپایل و جدی تغییر بدم و دیگه این خطاها رو نگیرم. ولی حتما این موارد رو برای نسخه‌ی ۳٫۱ برطرف خواهم کرد. به هر حال این بروزرسانی مشکل اجرا در آخرین نسخه‌ی PHP یعنی ۵٫۳ رو برطرف می‌کنه.

هرچند که بنده اصلا IE رو به عنوان یه مرورگر استاندارد نمی‌شناسم ولی خوب به دلیل اینکه تعداد کاربران زیادی ازش استفاده می‌کنند مجبوریم که سازگاری با اون رو مد نظر داشته باشیم. قالب‌های قسمت مدیریت رو وقتی با IE مرور می‌کردم ناهماهنگی تقریبا زیادی وجود داشت ( نه از جهت کد بلکه از جهت هوشمند نبودن IE‌!!). مثلا یه چیز جالب این بود که دو تا table تو در تو وجود داشته باشه ، جدول داخلی حتما می‌بایست کمتر از ۹۲ درصد عرض داشته باشه وگرنه از جدول اولی میزنه بیرون !!! برای خودمم خیلی جالب بود که اینقدر خنگ تشریف دارن. به هر حال شاید مشکل از نوع قالب سیستم بنده باشه ولی IE همیشه خودش رو این جوری به همگان اثبات کرده. در نهایت اینکه همه‌ی ناهماهنگی‌ها رو با آخرین نسخه‌ی IE برطرف کردم.

ویژگی Redirect برای برگشت به قسمتی که مدیران سیستم بوده‌اند ( البته بعد از لاگین ). مثلا یه کاربر Admin در قسمت مدیریت قرار داره و مدت بیکاریش بیشتر از ۲۰ دقیقه باشه ، کوکی‌اش منقضی میشه و صفحه‌ی لاگین براش ظاهر می‌شه. حالا باید اگه خواست دوباره وارد بشه به همون صفحه‌ی قبلی وارد بشه که در این نسخه اضافه‌ش کردم !
قسمت NoScript قالب‌ها هم قالب جالبی نداشت که اون رو هم تغییر دادم.

و یه سری تغییرات جزیی در کد نصاب و تغییر آدرس‌های HomePage موجود به http://www.itlpoll.com
برای دریافت : این نسخه به سایت رسمی اون مراجعه کنید.
برای بروزرسانی : کافیه فقط فایل‌های موجود رو Overwrite کنید.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

در نهایت : پیشاپیش نوروز ۱۳۸۹ هجری شمسی رو به همه‌ی عزیزان هموطنم تبریک میگم. آرزوی بهترین‌ها رو براتون دارم.

متاسفانه در خیلی از وبلاگ‌های ( حتی گنویی )‌ می‌بینم که درک درستی از پروتکل‌های ارسال و دریافت ایمیل ندارند. در این مقاله به بررسی مقدماتی تئوری پست‌الکترونیک و سپس بررسی عملی پروتکل‌های SMTP ، POP و IMAP می‌پردازیم و یاد می‌گیریم که چگونه از آن‌ها در خط فرمان با استفاده از کلاینت telnet کار کنیم.

عنوان این مقاله این هست ( ببخشید یکمی طولانیه ! ) :

« پروتکل IMAP و نحوه‌ی استفاده از آن در سرویس‌دهنده‌ی Courier و گذری بر پروتکل SMTP در سرویس‌دهنده‌ی Postfix در سیستم‌عامل گنو/لینوکس »

موضوعات و بخش‌های این مقاله :

• روز‌های اولیه‌ی ایمیل
• توضیحی در مورد RFC
• ورود به دنیای عملی Email
• پشت‌صحنه‌ی ایمیل
• فرمت پیام‌ها در استاندارد RFC 8222
• MIME – راهی برای جهانی سازی
• پروتکل Telnet
• پروتکل SMTP
• کار با SMTP در telnet و نصب Postfix
• پروتکل‌های POP و IMAP چرا دو پروتکل ؟!
• نصب سرویس‌دهنده‌ی Courier در گنو/لینوکس
• پروتکل IMAP
• یک جلسه IMAP نمونه
• بررسی مبسوط انواع دستورات IMAP
• خلاصه‌ی لیست کامل دستورات IMAP

(دانلود مقاله در ادامه‌ی نوشته )

منابع این مقاله در انتهای آن آورده شده است. بخش‌هایی از مقاله عینا از منابع نقل شده‌است به همین جهت از همین حالا پوزش می‌طلبم !

امیدوارم که مورد استفاده‌ی دوستان و عزیزان قرار بگیره. تمامی مثال‌هایی که از دستورات IMAP آمده است به طور کامل تست شده و مشکلی ندارن.

دانلود مقاله

مقدمات :

۱- شما باید VirtualBox بر روی سیستمتون نصب شده داشته باشید.

۲- یک ویندوز به دلخواه خودتون نصب کنید ( الان یه ویندوز ۹۸ توی هر آشغال‌دونی پیدا میشه ! )

حالا رابط گرافیکی ویرچوال باکس رو باز کنید ( اما قبل از هر کار عجولانه‌ای یعنی زدن دکمه‌ی Start ) بر روی نوار ویندوز نصب شده خودتون کلیک کرده و Settings رو بزنید و سپس در نوار کناری Network را انتخاب کنید. در کادر پایین پنجره راست Host Only Adapter رو بزنید.

حالا این پنجره رو ببندید و از منوی File گزینه‌ی Preferences رو بزنید.

حالا بر طبق تصویر زیر عمل کنید ( یعنی IP را به ۱۹۲٫۱۶۸٫۰٫۱۰ ست کنید. البته قبل از اون گزینه‌ی ویرایش vboxnet0 رو بزنید )

(بقیه آموزش در ادامه مطلب )

سپس به سربرگ DHCP Server بروید و تیک Enable Server رو بردارید ( چون IP ها رو استاتیک ست می‌کنیم )

حالا با احتیاط (:D ) می‌توانید بر روی نوار ویندوز نصب شده کلیک کرده و از منوی بالا Start را بزنید تا ویندوز بالا بیاد.

ویندوزی که بنده استفاده کرده‌ام ویستا می‌باشد ولی سعی کنید اگه رم کمی دارید از یه ویندوز سبک‌تر مثل XP و یا حتی ۹۸ استفاده کنید.

حالا کانکشن اینترنت خودتون رو بسازید ( این رو دیگه همتون استادید ! ) و به قسمت Control Panel بروید و در قسمت Network Connections ارتباط LAN که قبلا با Host Only Adapter فعال کردیم رو پیدا کنید. روی اون راست کلیک کنید و IP استاتیک ۱۹۲٫۱۶۸٫۰٫۱ رو بهش بدید.

می‌دونم توی این مورد هم استادید ولی دیدن یک تصویر ضرری که نداره ! (DNS های جدید گوگول رو گذاشتیم !! )

حالا باید امکان Share شدن برای کانکشن اینترنتتون رو فعال کنید. روی اون راست کلیک و در تب Sharing تیک کذایی رو بزنید. ( عکس زیر )

حالا می‌تونید ( اگه فعال نکردید ) کانکشن Local Area Connection رو فعال کنید و سپس با کانکشن اینترنت وصل بشید.

نکته : بعضی موارد لازم است که فایروال ویندوز رو غیرفعال کنید. برای اینکه بدونید لازمه یا نه یک ping به آدرس ۱۹۲٫۱۶۸٫۰٫۱ بزنید و در صورتی که echo نگرفتید ، باید فایروال رو خاموش کنید و یا http و پورت ۸۰ رو باز کنید.

حالا پنجره‌ی ویرچوال باکس را کمینه (!) کرده و Console رو باز کنید. بایستی آدرس ۱۹۲٫۱۶۸٫۰٫۱ رو به عنوان آدرس اصلی برای route به لینوکستون معرفی کنید. این کار به راحتی و با دستور زیر انجام می‌پذیره :

sudo route add default gw 192.168.0.1

حالا یه ping به مثلا گوگل بزنید و باید جواب بگیرید.

بعد از هربار وصل شدن باید این route پیشفرض رو اضافه کنید. یا اینکه می‌تونید اون رو به صورت اسکریپت در بیارید و در rc.local قرار بدید.

تجربه شخصی : دلیلش رو نمی‌دونم اما کانکشن اینترنت بعد از مدتی ( مثلا نیم ساعت ) قطع می‌شه ! شاید مشکل از سرویس‌دهنده‌ی من باشه. هرکی فهمید خبرش رو بهم بده. ( مشکل از ویندوز نیست ! چون با چندین ویندوز تست کردم )

منبع : http://forums.virtualbox.org/viewtopic.php?f=7&t=23823&start=0

( در این منبع اسکریپت مورد نیاز قرار داده شده )

اول اینکه از حمایت شما از ITLPoll به صورت دانلود و تست آن تشکر می‌کنم به طوری که پس از گذشت حدود ۳ ماه از انتشار نسخه‌ی سوم آن حدود ۸۵۰ بار دانلود شده است. که برای یک سیستم نظرسنجی تحت وب رقم قابل ملاحظه‌ای است.

اما در این مقاله می‌خواهیم نحوه‌ی ایجاد یک هاست مجازی در Apache را توضیح دهیم. برای مثال می‌خواهیم کاری کنیم که به‌جای نوشتن http://localhost در مرورگرمان آدرس http://my-script را وارد کرده و برنامه‌ی خود را در این هاست مجازی اجرا کنیم.

فایل httpd.conf را باز کنید ( بسته به سیستمی که استفاده می‌کنید مسیر آن متفاوت خواهد بود مثلا اگر از XAMPP استفاده می‌کنید این فایل در مسیر /opt/lampp/etc قرار دارد و یا اگر به صورت پیشفرض نصب کرده‌اید در مسیر /etc/httpd و یا /etc/apache2 قرار دارد. ) سپس خطوط زیر را به انتهای این فایل اضافه کنید :

<VirtualHost 127.0.0.1>

ServerName my-script

DocumentRoot /opt/lampp/my-script

ServerPath /my-script

</VirtualHost>

دقت کنید که در اینجا سرور مجازی را به نام my-script در نظر گرفته ایم. البته اگر رایانه شما به شبکه متصل است می‌توانید آدرس آی‌پی خود را به جای ۱۲۷٫۰٫۰٫۱ قرار دهید. همچنین مسیر پوشه‌ای که فایل‌ها در آن قرار می‌گیرند را /opt/lampp/my-script گذاشته‌ایم که می‌توانید به دلخواه خود مسیر آن را تغییر دهید. حال فایل httpd.conf را ذخیره کرده و ببندید. و سپس سرویس دهنده‌ی آپاچی خود را restart کنید.

اما اکنون برای اینکه با زدن http://my-script به مسیر داده شده دستیابی پیدا کنید بایستی آن را در فایل hosts در مسیر etc/hosts اضافه کنید. ( بایستی با su ویرایش کنید )

۱۲۷٫۰٫۰٫۱ my-script

حال کافی است که مرورگر خود را باز کنید و آدرس http://my-script را در آن وارد کنید.

می‌توانید فایل‌های خود را به مسیر داده شده در DocumentRoot کپی کرده به صورت یک هاست واقعی از آن استفاده کنید.